markowe stroje kąpielowe

Pokup kostiumu kąpielowego w charakterze specjalnego ubioru pojawiła się w połowie XIX wieku, w miarę popularyzacji wypoczynku powyżej morzem i stopniowej akceptacji wspólnego korzystania z plaży przez kobiety natomiast mężczyzn. W latach 40. XIX wieku, by dać możliwość kobietom większą działalność niż wręcz przeciwnie zanurzanie się w wodzie, do stroju kobiecego wprowadzono zyskujące wówczas popularność pantalony, tudzież akt wierzchnia została zebrana w pasie tudzież skrócona. Taki też kształt zyskały kobiece stroje kąpielowe: składały się spośród odcinanej w pasie sukni spośród rękawami, ze spódnicą sięgającą łydek, tudzież w przyszłości kolan, pantalonów, pierwotnie długich aż do kostek, potem aż do kolan i pończoch. Stopy dawny chronione z wykorzystaniem specjalne but, często ze wstążką zawiązywaną wokół łydki. Suknie wcześniejszy wykonywane spośród wełnianej flaneli bądź serży w ciemnych kolorach, na których mniej było niechybnie zamoczenie w wodzie. Ta jednostajna kolorystyka była ożywiana kontrastującymi wstawkami azaliż innymi elementami, kiedy np. marynarskie kołnierze. Fason kostiumu i dodatki aż do niego, takie podczas gdy chroniące owłosienie czepki, turbany zaś kapelusze, dawny pochodną aktualnej mody natomiast zmieniały się z sezonu na sezon. Uzupełnieniem stroju plażowego był płaszcz kąpielowy, mogący przykryć mokry a nieatrakcyjnie wyglądający wełniany markowe stroje kąpielowe okrycie podczas przejścia z wody aż do przebieralni. U dołu kostiumem noszono gorset.

Wzory kobiecych kostiumów kąpielowych, pismo „Peterson’s Magazine” spośród 1883 roku
W miarę upływu czasu kostium kobiecy odsłaniał coraz to więcej ciała: spódnica, ineksprymable a rękawy ulegały skróceniu, pojawił się też dekolt. W samym końcu XIX wieku, kiedy coraz więcej kobiet zaczęło zajmować się sport, w tym pływanie, pojawiły się też kostiumy z odpinaną spódniczką. Zaznaczył się również pozostały nurt – niektóre stroje plażowe przeznaczone wcześniejszy właściwie do spacerów brzegiem morza aniżeli do kąpieli, natomiast ich zamoczenie zrujnowałoby całą kreację Bodaj także punkt programu osób korzystających z plaży kontakt z wodą ograniczała do brodzenia w niej w codziennym stroju.

XIX-wieczny płci męskiej odzienie kąpielowy, karykatura z „Puncha”, 1877 rok
Gdy z plaży zaczęły użytkować jednocześnie osoby obojga płci, wymagany stał się oraz kongruentny konfekcja przeznaczony dla mężczyzn, przedtem mogących bez ograniczeń kąpać się nago. W połowie wieku XIX ukształtował się rodzaju męskiego odzienie kąpielowy, ukończony z dzianiny jednoczęściowy ciuchy, ustanawiający konsolidacja podkoszulka spośród krótkimi rękawami z sięgającymi kolan kalesonami. Taki ubranie, spośród niewielkimi zmianami polegającymi na eliminacji rękawów natomiast skróceniu nogawek, był żywy aż do lat 30. XX wieku.

Aby odskoczyć skojarzenia z bielizną, męskie kostiumy częstokroć miały ciemne kolory, jakkolwiek popularnym na miarę wcześniejszy także poziome pasy. Odzienie płci męskiej występował i w wersji dwuczęściowej; składał wówczas się z obcisłej, krótkiej tuniki zaś spodenek.
ekskluzywne stroje kąpielowe jednoczęściowe

Annette Kellerman w jednoczęściowym kostiumie pływackim, ok. 1900 roku

Kobiece tudzież męskie kostiumy kąpielowe ok. roku 1915
Na przełomie XIX a XX wieku, w miarę rozpowszechnienia się pływania jako sportu, pojawił się także okrycie pływacki. Czarne, wełniane kostiumy męskie uprzedni zbliżone do tych kąpielowych. Ten fason został także dobrany przez pływaczki, wprawdzie początkowo tego rodzaju strój, kojarzący się także spośród cyrkowym trykotem, nie był uniwersalnie akceptowany, niedaleko uzupełniania go o długie, czarne pończochy. Annette Kellerman, australijska pływaczka długodystansowa, znana oraz spośród pokazów fantazyjnego nurkowania, w 1907 roku została aresztowana za pokazanie się w takim kostiumie na bostońskiej publicznej plaży. Jakkolwiek w roku 1912, podczas igrzysk olimpijskich w Sztokholmie, gdy po ekskluzywne stroje kąpielowe raz główny przeprowadzono zawody w pływaniu kobiet, zawodniczki wystąpiły przed momentem w obcisłych, dzianinowych kostiumach a od momentu tej pory tego rodzaju strój sportowy zyskał społeczną akceptację, jakkolwiek w niektórych miejscach walczono spośród poprzednio nawet aż do lat 20. XX wieku.