erotyka

Erotyka (z greckiego eros – skłonność miłosny) – czas powszechnie rozumiany jako odnoszenie się aż do stanu bądź antycypacji podniecenia seksualnego; obcesowy pobudka seksualny, pożądanie bądź idea, natomiast i filozoficzna medytacja dotycząca estetyki seksualnego pożądania, zmysłowości tudzież miłości romantycznej
http://erotyka.pro
Erotyzm jest o wiele szerszym pojęciem aniżeli współżycie jednakowoż seksualność. Obejmuje ich wszelkie wymiary (biologiczny, psychologiczny, obywatelski, kulturowy). Dotyczy zainteresowania natomiast odczuwania przyjemności w związku spośród faktem, że partner(ka) jest postrzegany jako osoba atrakcyjna pod spodem różnymi względami (fizycznie, psychicznie).

Według Georges’a Bataille’a erotyzm jest fenomenem kulturowym, jest owo aktywność seksualna człowieka przeciwstawiona takiejże aktywności zwierzęcej, tj. seksualność staje się erotyczna o tyle, o jak dużo wykracza nie zważając na tę kreacja seksualności, jaką dzielimy ze zwierzętami.

W polskim piśmiennictwie w innym trochę znaczeniu słowa erotyzm używa Wojciech Klimczyk, gwoli którego są owo wszelkie przekazy na przedmiot seksualności, alias „to, co się o seksualności pisze natomiast mówi, tudzież dodatkowo podczas gdy się ją pokazuje w mediach różnego rodzaju”. Wprawdzie Jerzy Oraz. Kowalski przyjmuje paragraf widzenia G. Battaile’a, pisząc: „erotyczne jest pełnia to, co ze sfery seksualności biologicznej przeniknęło do naszego życia w środku pośrednictwem w szerokim zakresie rozumianej kultury”. Nadał on nawet człowiekowi pseudonim Homo eroticus, alias człek tworzący erotykę
Georges Bataille był synem Josepha-Aristide’a Bataille’a – poborcy podatkowego oraz Antoinette-Aglae Tournarde. Familia osiedliła się w 1901 roku w Szampanii co umożliwiło młodemu Bataille’owi pobieranie nauki w Reims oraz z kolei w Épernay.

Dzieciństwo spędził w Reims – był wówczas świadkiem kilku prób samobójczych matki (wszystkie nieudane). W 1914 roku kiedy Reims znalazło się u dołu groźbą ataku artylerii niemieckiej mama Georges’a Bataille’a, pozostawiając swego żona na miejscu, wyjechała spośród dwójką swych czereda aż do rodziny na osiedle wiejskie (do Riom-ès-Montagnes).

Bataille kontynuował naukę oraz w 1915 uzyskał Baccalauréat (maturę). W tym samym roku zmarł jego najdroższy tata (sparaliżowany natomiast ociemniały w konsekwencji przebytego syfilisu).

W 1916 roku został zmobilizowany tudzież w latach 1916-1917 służył w wojsku, został chociaż ekspresowo zwolniony spośród powodu gruźlicy.

Mimo że nie odebrał żadnego wychowania religijnego (jego rodzice byli ateistami), tuż zanim A wojną światową Bataille przeżył nawrócenie religijne i w 1917 roku wstąpił do katolickiego seminarium duchownego w Saint-Fleur – proszek intencja utrzymywać się księdzem. Natomiast jego zainteresowania średniowieczem postawny się silniejsze zaś jak został przyjęty do paryskiej École des Chartres porzucił propozycja o kapłaństwie.
http://erotyka.pro
W 1918 roku przeniósł się do Paryża, dokąd zaprzyjaźnił się z André Massonem a studiował w École des Chartres.

Jakiś Chronos spędził w klasztorze benedyktynów w Quarr (wyspa Wight) choć stracił wiarę natomiast ostatecznie wystąpił z seminarium w 1922 roku.

Studia ukończył w 1922 roku pracą poświęconą poezji XIII w.ieku (L’Ordre de chevalerie, conte en vers du XIIIe siècle) uzyskując dyplom achiwisty paleografa.

W 1922 roku otrzymał funkcja w madryckiej Wyższej Szkole Badań Hispanistycznych (Escuela de Altos Estudios Hispánicos, teraz Casa de Velázquez). Zainteresował się w tym okresie walkami byków, które często oglądał. W ciągu jednego z widowisk stał się świadkiem tragicznej resztki Manuela Granero – jednego spośród toreadorów.
http://erotyka.pro
W latach 1922-1944 Bataille pracował w paryskiej Bibliothèque Nationale (początkowo jako stażysta). Tak bywa mówi się, iż Georges Bataille był bibliotekarzem albo archiwistą. O jak wiele jest to prawdą to powinno się nałożyć, iż Bataille pracując w Bibliothèque Nationale zajmował się kolekcjami medalionów – publikował podobnie artykuły naukowe na tematy numizmatyczne. Również jego utwór, którą napisał kończąc École des Chartres nawiązywała do tematyki orderów – była krytycznym opracowaniem średniowiecznego rękopisu L’Ordre de chevalerie (Order kawaleryjski), w którym przedstawił klasyfikację ośmiu rękopisów. Na podstawie tej klasyfikacji dokonał rekonstrukcji wiersza.