lekarz Podgórski

W Polsce szczebel akademicki doktora nadaje się w drodze przewodu doktorskiego osobie, która posiada tytuł zawodowy magistra, magistra inżyniera, lekarza bądź doktor Podgórski drugi równorzędny, zdała egzaminy doktorskie oraz obroniła rozprawę doktorską (dysertację). Poziom teoretyczny doktora nadawany jest za pośrednictwem te wydziały szkół wyższych względnie placówki naukowe, które mają uprawnienia do jego nadawania. Uprawnienia uzależnione są m.in. odkąd liczby zatrudnionych w nich osób spośród tytułem naukowym profesora względnie stopniem naukowym doktora habilitowanego (samodzielni kadra nauki) (wymaganych jest co bynajmniej 8 osób).

Dysertacja doktorska powinna znajdować się oryginalne fortel problemu naukowego lub artystycznego zaś wytaczać argumenty ogólną wiedzę teoretyczną kandydata w danej dyscyplinie naukowej względnie artystycznej, a plus zręczność samodzielnego prowadzenia pracy naukowej lub artystycznej. Dysertacja ta jest opracowywana natomiast pisana poniżej kierunkiem promotora (łac. promoveo – „posuwać, przeciągać naprzód”), którym przypuszczalnie być samodzielny pracownik nauki, mianowany za sprawą uprawnione aż do tego rada. Ustrzeżenie dysertacji jest publiczna, tzn. termin jej jest ogłaszany oraz jederman ma uregulowanie w niej uczestniczenia zaś zadawania pytań doktorantowi dotyczących tematu pracy doktorskiej. Formalnie linia doktorski jest zamykany przysięgą doktorską (w której treści zawarte jest przyrzeczenie poszukiwania prawdy a niesprzeniewierzania się zasadom etyki naukowej).

Wyższym stopniem naukowym jest ranga teoretyczny doktora habilitowanego. Nadawany jest w drodze przewodu habilitacyjnego, do którego prawdopodobnie znajdować się dopuszczona postać, która posiada ranga naukowy doktora oraz wniosła udokumentowany (publikacje w czasopismach naukowych, edycja książki/ek naukowej) znaczny współpraca teoretyczny ewentualnie artystyczny.
doktor Jan Krzysztof Podgórski
Zasady przyznawania stopnia naukowego doktora a doktora habilitowanego w Polsce określa przepis spośród dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych oraz tytule naukowym i o stopniach natomiast tytule w zakresie sztuki (Dz. Obok. spośród 2003 r. Nr 65, poz. 595), znowelizowane ustawą spośród 18 marca 2011 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 84, poz. 455). Poprzednie polskie uregulowania nie wymagały bezwzględnie posiadania dzięki kandydata tytułu zawodowego magistra lub równorzędnego (choć dogmat ta zwykle była przestrzegana) tudzież zdarzały się nadzwyczajne przypadki nadawania stopnia naukowego doktora osobom bez studiów wyższych, np. słynnemu matematykowi lwowskiemu – późniejszemu profesorowi Stefanowi Banachowi. W innych krajach również zwykle do przyznania stopnia naukowego doktora korzystny jest praca dyplomowa ukończenia uczelni wyższej, jakkolwiek nie wzdłuż i wszerz.